“Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne” diye başladı Can Yücel. Ben bunu okudum aslında, okudum ama her okunan içselleşmiyor ve her şey o kadar da genelleşmiyor.
Bugün çok uzun bir süre sonunda Bloğuma tekrar erişim sağlayabildim. Bunca zaman uzaktan bir yabancı gibi bakabildim bloğuma çünkü kurumsal hayatta çalışırken hesabımı kurtarmak için kayıt olarak mail bilgisine iş yeri mailimi vermişim.. Bilinçsizce, öylece vermişim düşünmeden.. Sanıyorum ömrümü orada geçireceğimi düşünmüşüm, bunları düşünürken birçok şeyi de düşünmemişim aslında. Sadece blog bilgilerim değil birçok bilgimi kaybettiğimi fark ettim böylece hayatımda, hızlı değişim temposu ile gelen koşturmacalardan sonra. Meğer ne çok şeyi iş ile iç içe geçirmişim, ne çok özelimi iş bilgisayarıma ve mailime koymuşum.. Ne hata ama.. Bunları fark ettiğimde iş işten geçmiş, yazılanlar yazılmamış, düşünülenler düşünülmemiş oluverdi bir anda. Şiirler, denemeler, fotoğraflar ve neler neler bir anda varken yok olmuş.
“Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…” diye bitirdi sonra Can Yücel şiirini.
Bugün tekrar dönüyorum bloğuma ve daha da önemlisi kendi dünyama, şiirlerime, kitaplarıma, denemeler daha neler neler.. Gecikmeli de olsa; telaşlar, çabalar ve günlerden, aylardan sonra bugün ilişik yaşamaya başlamanın ilk günü. Ucundan tutunarak..
Ben geldim hoş geldim.
Olcay Silahlı 
Yorum bırakın