Hayatta öyle ezberlerimiz var ki, bazen biri ayağımızın altındaki zemini çekip almadan ezberi bozmak mümkün olmuyor. Tabi kendi zeminimizi kendimiz çekmez isek!
Mesela ayaklarımızın yere basamadığı bir hayat ve bu hayatta oyun oynamak düşüncesi ne kadar da ezbere aykırı değil mi?
Kamboçya’da köylü çocuklar bizim hayal bile edemeyeceğimiz bir oyun kültürüne sahipler, Güney Doğu Asya’nın en büyük gölü içinde tek başına bir leğen içinde ve kucağında görsem kaçacağım kocaman bir yılan ile birbirlerini kovalamak, ya da sakince dolaşmak gibi… Yaşları ise henüz 4-5. “Bu yaşta bu ortamda oynayan çocuklar nerede yaşıyor? Nerede okuyor?” diye soracak olursanız, pek tabi yüzen evlerde yaşıyor ve yüzen okullarda okuyorlar.
Gölde, nehirde hareket eden teknelerden teknelere adeta sokakta yürür gibi geçerek hareket ediyor, ticaret yapıyor ve ailelerine ekonomik katkı sağlıyorlar.
İşte yukarıdaki resim de bu köylerden birinde çekmiş olduğum resimlerden biri. İyi de nasıl oluyor da bu insanlar su üzerinde yaşıyor? Onu da başka bir gün “Yüzen Köy’ler neden var” konusu ile inceleyeceğiz; bugün konumuz çocuklar, çünkü çocuklar tek başına göl içinde, yılanlar ile yaşayabilirken bazen ekmek alırken ölüyor.
Olcay Silahlı 
Yorum bırakın