Ne soğuk ne sıkıcı bir konudur devlet… Hem de gecenin bir vakti… Ancak hayatı bu kadar sıkıcı yapan bir devletin varlığında “sıkıcı” olanları dışlamak ne mümkün.
Nietzsche “Böyle buyurdu zerdüşt” adlı kitabında der ki, “Bütün soğuk maddelerin en soğuğu devlettir. Onun her şeyi yalandır, yalan bile soğuktur. Hatta ağzından şu yalan bile sızar “Ben devletim, ben halkım”.
Sahi Halk devlet mi yoksa bu yalan mı? Bu bir “ben senim, beni suçlarsan kendini suçlarsın asıl suçlu sensin” demek mi? Öyle ise devlet haksız mı? Haklı olmak ile haksız olmak neye yarar hak teslim edilmedikten sonra ama oraya hiç girmeyelim şimdi…
Sonrası çok daha ilginç bir şekilde devam eder, “Şu gereksizlere bakın, kaşiflerin eserlerini ve egemenlerin hazinelerini çalarlar ve bu hırsızlığa eğitim derler. Bunların hepsi de onlara dert getirir. Daima hastadırlar ve safralarını kusarlar, buna da gazete denir. Birbirlerini yutarlar ama hazmedemezler. Servetler kazanırlar ve bununla yoksullaşırlar. İktidar isterler ve önce iktidarın kerpeteni olarak çok para isterler. Bu acizler! Şu çevik maymunların tırmanışına bakın! Birbirlerinin üstünden aşıp tırmanmak isterler ve böylece batağa ve çukura yuvarlanırlar.”
Tabi Devleti konuşmak uzun ve bu sitenin haddini aşan bir konu, lakin devleti bugün için bu kadar dile getirmek kafi. Hoş dile geldik Ey Halkım da sağırlar okulunda ilahi komedya sanrısındayız kime fayda…
Olcay Silahlı 
Yorum bırakın